Weblog

Het weblog van de vereniging is een podium voor een persoonlijke noot, een verhaal, een ervaring. Dat mag scherp, met een knipoog of een kwinkslag; zolang de waarheid en het fatsoen maar geen geweld wordt aangedaan.
Regelmatig verschijnt er een nieuwe bijdrage, maar het mag veel vaker. Wie zich geroepen voelt: schrijf!
De webredactie behoudt zich het recht voor bijdragen te weigeren, in te korten en/of te redigeren.

26 nov. 2014, Wringen, dringen en beroep

Dit wordt een pittig stukje om te lezen, maar ik nodig u toch van harte uit om het even uit te zitten!

Sta ik in de rij bij de kassa, of zit bij de kapper en dan vraagt een dorpsgenoot: “Zeg, hoe zit het, komt De Beijer nou wel of niet naar Dodewaard?”
Het is een vraag die me de afgelopen jaren regelmatig is gesteld. En telkens moest ik het antwoord schuldig blijven. Want er was geen zekerheid. En, waarachtig, die is er nu nog steeds niet!
Wat wel zeker is, is dat het begint te wringen en te dringen in het hele proces.

Eerst maar eens dat wringen.
Het wringt op het gebied van de euro’s. De Beijer zal moeten vertrekken uit Kekerdom, dat is zeker. Hij laat daar dan een groot bedrijfsterrein achter en wil daar geld voor hebben. Dat is logisch. Over de prijs, de zgn. schadeloosstelling, is hij al heel lang aan het onderhandelen met de Provincie. En ze zijn er nog steeds niet uit. Conclusie: de Provincie wil minder betalen dan De Beijer wil hebben. Deze onderhandelingen zitten zo vast dat onafhankelijke derden (rechtbankdeskundigen) is gevraagd een min of meer bindend oordeel en advies te geven. Dat is gebeurd in september/oktober.
En nu vraagt het dagelijks bestuur van de Provincie aan de statenleden - onze volksvertegenwoordigers dus - om extra geld beschikbaar te stellen. Om precies te zijn: 5,3 miljoen. 2,8 miljoen extra voor de duurder uitvallende aanpassingen rond de Waalwaard en 2,5 miljoen extra voor de schadeloosstelling. Conclusie: het oordeel van de rechtbankdeskundigen over de prijs voor ‘Kekerdom’ ligt in ieder geval 2,5 miljoen hoger dan de Provincie aanvankelijk dacht te hoeven betalen. Misschien zelfs wel 5 miljoen hoger, omdat de Provincie en het Rijk afgesproken hebben dat ze samen verantwoordelijk zijn voor de betaling. Als de afspraak geldt ‘ieder de helft’, komt er dus nog 2,5 miljoen bij van het Rijk.
Afgelopen woensdag was er een besloten vergadering over ‘dossier De Beijer’ in de commissie ruimtelijke ordening van de Provincie. Geen pers, vergaderstukken alleen onder strikt embargo ter inzage, geen overleg tussen de commissieleden en hun fracties. Allemaal heel geheimzinnig. Waarschijnlijk is er flink politiek voorgekookt, want bij de volgende statenvergadering moeten de statenleden besluiten of ze die extra euro’s beschikbaar gaan stellen.
U en wij, we mogen daarvan vinden wat we willen. De statenleden beslissen er uiteindelijk over, en bij een aantal van hen zal dat toch wel wringen worden: gaan we nu nog meer geld spenderen om dit proces vlot te trekken? Die vergadering is op 17 december. Dat is echt op het nippertje. Dat brengt me bij het dringen.

De tijd dringt. Even een opsomming:
- De Beijer moet vóór 31 december besluiten of hij de Waalwaard koopt. Dat besluit is er nog niet;
- als hij koopt, moeten diverse overheden toestemming geven dat hij tot 1 juli 2016 nog voort mag in Kekerdom. Die toestemming is er nog niet;
- het Rijk moet instemmen met meebetalen aan de extra schadeloosstelling (zie hierboven). Die instemming is er nog niet;
- Provinciale Staten moeten 5,3 miljoen extra beschikbaar stellen. Die beschikbaarstelling is er nog niet (zie boven);
- Rijkswaterstaat moet de vergunning verlenen voor de waterwet; dat is nog niet gebeurd.
Tja.
Allemaal nogal wankel en onzeker. Als ik De Beijer was, hield ik in zo’n circus ook m’n kruit droog. En zo zit iedereen op elkaar te wachten. En loopt men nu al vertraging op in de aanvankelijke planning, die toch al erg krap was.

Even naar die waterwetvergunning, want da’s een belangrijke. Het Inpassingsplan is vastgesteld. Ook Rijkswaterstaat zag daarin geen obstakels. In dat plan wordt nergens gesproken over ophoging van de toegangsweg naar de Waalwaard. Sterker nog, tijdens de zitting bij de Raad van State heeft de Provincie letterlijk aangegeven dat dat geen deel uitmaakt van het plan en er dus ook niet in is opgenomen. Die ophoging maakt nu wél deel uit van de vergunningsaanvraag bij Rijkswaterstaat, want die ophoging is een harde eis van De Beijer. Het staat als voorwaarde beschreven in de Statenbrief van de Provincie. En dat betekent dat Rijkswaterstaat nu moet berekenen wat daarvan de gevolgen zijn. En dat kost tijd. En daar is niet veel van. Het dringt dus. En beslissingen onder stoom en kokend water.... nou ja, u kunt zich voorstellen dat daar wel ’s een kleinigheidje aan mankeert.

Dan het beroep.
Alles bij elkaar genomen wordt het dus tricky. En – de eerlijkheid gebiedt dat te zeggen – hoe langer het allemaal duurt, hoe sterker onze positie wordt. Want wij kunnen in beroep tegen de diverse vergunningen. En ook dat kost héél kostbare tijd. Zodra die vergunningen ter inzage komen, zullen we dat afwegen. Misschien doen we het sowieso wel, want dat kan een dusdanige vertraging betekenen dat alles nog meer onder hoge druk komt. En onder hoge druk wordt alles vloeibaar. Ook onze wensen.
U hoort dus nog van ons!
Mochten we elkaar in de tussentijd treffen bij kassa of kapper: het antwoord is dan dat ik het nog niet weet, maar dat dat niet lang meer zal duren. Maar ook dat we er voor Dodewaard uit zullen slepen wat erin zit!

Johan Haverdings



12 dec. 2012, Struikelen

Photo
Politiek is een raar fenomeen. Je kunt er jarenlang je best voor doen, en dan plots val je als een baksteen. Carrière voorbij.
Co Verdaas, als gedeputeerde de grote initiator van de plannen rond De Waalwaard, overkwam het: nauwelijks een maand in functie als staatssecretaris, en zijn verblijf in Den Haag is alweer teneinde. Gestruikeld over ritjes en declaraties. Terecht? Het is voor mij als buitenstaander moeilijk om zicht te krijgen op die declaraties, dienstautoritjes en de daaraan verbonden integriteitkwestie.
Eén zo’n ritje springt er voor ons echter wél uit. We moeten daarvoor terug naar 29 maart 2011. Weet u het nog? Het was de bewonersavond die de Provincie had belegd op De Waalwaard. Zo’n 250 Dodewaarders + pers + gemeenteraadsleden en bestuurders hadden zich verzameld. We werden afgescheept met een provincieambtenaar, want de gedeputeerde was ziek die dag. En flink ook, zo werd ons verzekerd. Hoon en fluiten was zijn deel vanuit de volgepakte zaal. Maar dat hielp niet, want hij was er niet. Wie schetst mijn verbazing…. op de rittenstaat van de gedeputeerde staat bij 29-03-2011: dienstautoritten Arnhem > Dodewaard (Waalwaard) en Dodewaard (Waalwaard) > Zwolle. Huh?? Wáár de gedeputeerde dan ook maar was, en hoe het hem fysiek ook ging, hij was in ieder geval níet hier in Dodewaard! Wel een beetje een rafelig randje dus. Die hoon en dat gefluit waren in dit geval zo misplaatst nog niet.

Ik heb Co verdaas daarna een drietal keer ontmoet. Hij kwam mij voor als een kundig man. We waren het t.a.v. De Waalwaard grondig oneens, maar we hadden dan ook tegengestelde belangen. Van derden begreep ik dat hij door vriend en vijand beschouwd werd als een goede bestuurder. Waarschijnlijk dus iemand die in het Haagse best een bijdrage had kunnen leveren. Het mocht niet zo zijn.
Dan nog maar ’s de vraag opgeworpen: terecht dat hij staatssecretaris af is? Tja... moeilijk hoor. Als gezegd, ik heb er eigenlijk te weinig zicht op en dat komt niet in de laatste plaats door de enorme boost die zulk nieuws krijgt in allerlei publicaties en programma’s. Begrijp me goed, ik vind zeker dat die controlerende functie van allerlei media een onmisbare functie heeft. Maar in het bos vol koppen, kreten en Powned-LOL zie ik nauwelijks de nuancerende bomen meer. Voeg daar nog bij de bedenkelijke snelheid waarmee Samsom en Rutte hun handen van de vallende staatssecretaris hebben afgetrokken, en het beeld van de politieke arena is compleet. Een plek vol voetangels en klemmen. En struikelblokken. Ik heb dus geen antwoord op mijn eigen vraag. Het enige dat ik weet is dat het gebeurd is en dat zo’n risico vanuit een klein hoekje blijkbaar altijd op de loer ligt. En in zachte landingen is niet voorzien.

Maar het leven gaat door. Sinds gisteren is er een nieuwe staatsecretaris. En sinds een paar weken is er een nieuwe gedeputeerde: mevrouw Meijers. Zij is nu verantwoordelijk voor de ontwikkelingen rond De Beijer en Dodewaard. Ik heb haar nog niet ontmoet en heb ook geen idee van haar kundigheid en bestuurskwaliteiten. En ik ken de provinciale politiek te slecht om te bepalen of ook dat een slangenkuil is die onder een mediavergrootglas kan komen te liggen.
Wat ik wel ken, is het dossier De Waalwaard. Behoorlijk goed zelfs. Dat is een dossier met een keur aan voetangels en klemmen. En struikelblokken. Een dossier waarin risico’s vanuit oude en nieuwe hoekjes op de loer liggen. De Provincie weet dat donders goed: ze heeft het niet aangedurfd om het Inpassingsplan Waalwaard volgens de planning vast te stellen. Er komt een nieuw plan, een nieuwe procedure. De conclusie is duidelijk: in de huidige vorm zou het struikelen. En dat is link, want dan kan het zomaar lieden in zijn val meesleuren. Het is ook hoopvol, zo’n nieuw plan. Want het is dan in ieder geval beter dan het oude. Of het goed genoeg zal kúnnen zijn is overigens maar zeer de vraag. Want ook een goed plan op een slecht fundament zal gaan wankelen en uiteindelijk omvallen. En ook dan is in een zachte landing niet voorzien.
Dat er sprake is van een slecht fundament, is ons al lang duidelijk. En ook dat er sprake is van rafelige randjes. En die gaan verder dan een spookritje van en naar Dodewaard per dienstauto.

We gaan een nieuw jaar in. Ook als vereniging. Met nieuw elan. En met een nieuwe gedeputeerde. Ze draagt persoonlijk in ieder geval niet de historische last van het dossier De Waalwaard met zich mee. Ook dat is hoopvol. Want dat kan betekenen dat ze de handen vrij heeft om voor De Beijer én voor Dodewaard gedurfde, betere keuzes te maken. Ze kan ook voortgaan op de ingeslagen weg. Maar dan is het wel te hopen dat ze uiterst stevig ter been is.

Ik wens u allen een voorspoedig en hoopvol 2013!
Johan Haverdings

Eerdere weblogs

Onderstaand de eerder verschenen weblogs, het lezen meer dan waard.

22 sept.2012, kink in de kabel en haarscheurtjes, door Johan Haverdings

Dit wordt een stukje met feiten en verder wat giswerk, zaken die moeilijk hard te maken zijn. Toch waag ik het er op, en ik kies daarbij de route van ‘waar’ via ‘waarschijnlijk’ naar ‘misschien’.
Allereerst een feit.

Download hier het hele weblog van Johan Haverdings Weblog_10_Kink_in_de_kabel_en_haarscheurtjes.pdf

25 juni 2012, surseance van betaling, door C.B. Driessen

De informatieavonden over De Waalwaard van de Gemeente en de Provincie worden goed bezocht. Ook de door Belangenvereniging Dijkbewaking georganiseerde avond op de ijsbaan is een hit gebleken. Bij iedere bijeenkomst komt naar voren dat de Dodewaarders kritisch zijn en hun mening niet onder stoelen en banken steken. E.e.a. betekent dat de mogelijke hervestiging van De Beijer op De Waalwaard erg leeft onder de bewoners van Dodewaard.

Download hier het hele weblog van C.B. Driessen Weblog_9_Surseance_van_betaling.pdf

2 april 2012, Over asbest en verantwoordelijkheid, door Johan Haverdings

‘Mogelijk zware asbestvervuiling in Dodewaard’, zo luidde vorige week een landelijke kop. Het deed nogal wat stof opwaaien. In de opstallen van De Waalwaard is asbest gevonden, en er zijn sterke vermoedens dat er illegaal asbest is verwijderd. En voor dat laatste geldt dan de kwalificatie ‘zware vervuiling’. Sinds het bericht zijn de gebouwen hermetisch afgesloten, verzegeld en voorzien van felgele en alarmerende waarschuwingsstickers.

Download hier het hele weblog van Johan Haverdings: Weblog_2_april_2012,_Over_asbest_en_verantwoordelijkheid,_door_Johan_Haverdings.pdf

3 december 2011, Damage done! door Johan Haverdings

Twee overheden, de provincie Gelderland en gemeente Neder-Betuwe beijveren zich voor de verplaatsing van zand- en grindoverslagbedrijf De Beijer BV van Kekerdom naar de Waalwaard in Dodewaard. De bestuurders laten daarbij geen gelegenheid voorbijgaan om te benadrukken hoe netjes het bedrijf wel is. In augustus van dit jaar lijkt er een smetje te ontstaan op dat onberispelijke blazoen: het bedrijf wordt in verband gebracht met illegale stort van vuile grond en bouwafval in De Zeelt in de Ooijpolder. Oei!

Download hier het hele weblog van Johan Haverdings: Weblog_7_Damage_done.pdf

20 september 2011, 'Beste Co', door Johan Haverdings

Op 16 september plaatste gedeputeerde Co Verdaas een column over de verplaatsing van De Beijer op de site van de Gelderse PvdA: Het Millingerwaardsyndroom. In dit weblog dient Johan Haverdings hem van repliek, waarbij hij de gedeputeerde voorzichtig tot voorzichtigheid maant.

Download hier het hele weblog van Johan Haverdings: Weblog_Johan_Haverdings,_Beste_Co,_20-09-11.pdf

7 september 2011, 'Een eerbaar voorstel' door Johan Haverdings

Het recht op vrije meningsuiting is een grondrecht. En da’s maar goed ook; u en ik, wij hebben de mogelijkheid ons vrijelijk uit te spreken zonder te vrezen aan de schandpaal op het dorpsplein genageld te worden. Als begrip is dat recht de laatste decennia echter een beetje uitgehold: het lijkt soms te staan voor de vrijheid elkaar ongebreideld te beledigen of te kleineren. Kortom, om het wat te chargeren, zolang het verbaal blijft, mogen we elkaar zo ongeveer de hersenpan in slaan. Parlementariërs, journalisten en opiniemakers beroepen zich regelmatig en vooral gretig op dat recht. Daarmee is het wat losgezongen van z’n oorspronkelijke doel: bescherming van de burger tegen de willekeur van de overheid.

Download hier het hele weblog van Johan Haverdings: weblog_Johan_Haverdings_07-09-11.pdf

26 juli 2011, 'De stilte van de Waal' door Bob Smulders

De Waal staat bekend als de drukst bevaren rivier van West-Europa. De langsvarende schepen zijn soms best imposant als je op een van de strandjes langs de Waal staat. Zeker als er vier of vijf tegelijk langs varen en elkaar op het oog rakelings passeren. Soms is het daarentegen zo rustig op de Waal dat je helemaal geen schepen ziet, dan zijn de rust en stilte oorverdovend. Wat een genot!, die rust, ruimte, zon, zand en wind. Je hoort dan alleen het geluid van de branding, het kabbelende water op het strand en op de achtergrond de ganzen in de uiterwaard die zich te goed doen aan vers gras.

Download hier het hele weblog van Bob Smulders: De_stilte_van_de_Waal,_Bob_Smulders.pdf

24 mei 2011 ‘En dat geleufde gij?' door Ad Busscher

Eind jaren ’70 tot begin jaren ’80 is er het Tv-programma “Showroom”, waar bijzondere gewone mensen worden geïnterviewd. In dit programma komt een ruim 80 jaar oud boertje uit de Betuwe aan het woord. Dirk van Noort geloofde absoluut niet dat de mens op de maan was geland. In onvervalst ‘Betuwnees’ zei hij tegen tv-maker Jan Fillekers: “En dat geleufde gij?".


Download hier het hele weblog van Ad Busscher: En_dat_geleufde_gij.pdf

14 mei 2011: "De Beijer naar Dodewaard: een kostbaar alternatief" Door Johan Haverdings

De verhuizing van het Kekerdomse op- en overslagbedrijf De Beijer naar Dodewaard is allerminst een gelopen race. En de insteek van de provincie Gelderland in dit dossier getuigt van opportunisme, zo stelt Johan Haverdings, voorzitter van de Belangenvereniging Dijkbewaking Dodewaard. De aankoop van het oude steenfabriekterrein De Waalwaard te Dodewaard kan de Provincie nog duur komen te staan.

Download hier het hele weblog van Johan Haverdings: weblog_3_kostbaar_alternatief.pdf

28 april 2011: "Open huis De Beijer: goed nieuwsshow verandert geen feiten!" door Gerrit Geels

Zoals in de koptekst van deze pagina al wordt gezegd, via het weblog is er plaats voor een persoonlijke noot. Bij deze wil ik die, als marketingman en zelfstandig ondernemer, dan ook geven. Mijn persoonlijke noot gaat over het gevoel wat ik heb bij het “open huis” van De Beijer.

Download hier het hele weblog van Gerrit Geels: weblog_2_Open_huis_De_Beijer.pdf

22 april 2011: "Actie of actief" door Johan Haverdings

Dodewaard heeft zo z’n historie als het om actievoeren gaat. Een jaar of dertig terug was dit dorp het toneel van felle protesten tegen de kerncentrale. Lang niet alle dorpsgenoten stonden daar overigens bij te juichen; het gros van de actievoerders kwam van verre en maakte er volgens velen een grote bende van. Dat was toen, zou je zeggen. Maar er is een wat rare parallel.

Download hier het hele weblog van Johan Haverdings: weblog_Johan_Haverdings,_22_april_2011.pdf

Logon